Przejdź do głównej treści Przejdź do wyszukiwarki
Szkoła Podstawowa im. Henryka Sienkiewicza w Niechłoninie

Patron

    Nasz patron Henryk Sienkiewicz

Urodził się 5 maja 1846 roku w Woli Okrzejskiej, a zmarł 15 listopada 1916 r. w Vevey w Szwajcarii. Był polskim powieściopisarzem i publicystą, laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w roku 1905 za całokształt twórczości. Pochodził ze zubożałej rodziny szlacheckiej, pieczętującej się herbem Oszyk. W 1861 roku rodzina Sienkiewicza przeniosła się do Warszawy, gdzie Henryk skończył gimnazjum, najwyższe noty otrzymał z przedmiotów humanistycznych. Nie mógł liczyć na pomoc finansową^ rodziców, więc dziewiętnastoletni Sienkiewicz przyjął posadę guwernera u rodziny Weyherów w Płońsku. W tym czasie zaczęły powstawać jego pierwsze utwory.

Zgodnie z wolą rodziców zdał na wydział lekarski Szkoły Głównej Warszawskiej. Z czasem zrezygnował z tego kierunku, podjął studia prawnicze, a ostatecznie przeniósł się na wydział filologiczno - historyczny. Zdobył dzięki temu gruntowną znajomość literatury i języka staropolskiego.

W 1869 roku debiutował jako dziennikarz w „Przeglądzie Tygodniowym" i „Tygodniku Ilustrowanym". Henryk Sienkiewicz pisał pod pseudonimem Litwos do „Gazety Polskiej" oraz „Niwy".

W 1876 roku wyjechał wraz z aktorką Heleną Modrzejewską oraz grupą znajomych do Stanów Zjednoczonych. W Ameryce dłużej zatrzymuje się w Kalifbrni. Z tego okresu pochodzą „Listy z podróży" drukowane w „Gazecie Polskiej", zyskały sobie szerokie uznanie czytelników. W utworach z tego okresu: „Za chlebem", „Latarnik" autor zwrócił uwagę na sytuację polskich emigrantów.

Do Europy wrócił w 1878 roku. Zatrzymał się w Londynie, a następnie w Paryżu. W 1880 roku rozpoczyna pracę nad powieścią historyczną „Ogniem i mieczem", następnie pojawiły się dwie następne części trylogii „Potop" i „Pan Wołodyjowski". „Trylogia" wyniosła Henryka Sienkiewicza na szczyty popularności i uczyniła z niego najpopularniejszego pisarza polskiego.

W ostatniej dekadzie XIX wieku przystąpił do pracy nad powieścią „Krzyżacy" i „Quo Vadis". Ta ostatnia powieść cieszyła się uznaniem i zrobiła zawrotną karierę w całej Europie. Została przetłumaczona na wiele języków.

W 1900 roku pisarz obchodził swój jubileusz pracy twórczej. Z tej okazji otrzymał od społeczeństwa majątek w Oblęgorku i stworzył tam szkołę dla dzieci. W tym samym roku Uniwersytet Jagielloński przyznał mu tytuł honoris causa.

Henryk Sienkiewicz angażował się szczególnie w sprawy społeczne, opowiadał się przeciwko germanizacji.

W 1905 roku otrzymał Nagrodę Nobla za całokształt pracy literackiej. W przemówieniu wygłoszonym z tej okazji Sienkiewicz mówił, że zaszczyt ten jest szczególnie cenny dla syna Polski. „Głoszono ją umarłą, a oto jeden z tysięcznych dowodów, że żyje". Dodał też: „Głoszono ją podbitą, a oto nowy dowód, że umie zwyciężać".

Po wybuchu I wojny światowej Henryk Sienkiewicz wyjechał do Szwajcarii. Obok Ignacego Jana Paderewskiego był założycielem Szwajcarskiego Komitetu Generalnego Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce. W 1924 roku, już w wolnej Polsce, prochy pisarza uroczyście złożono w Warszawie w katedrze św. Jana. Wiele dzieł Henryka Sienkiewicza sfilmowano.

Zegar

Kalendarium

Rok wcześniej Miesiąc wcześniej
Luty 2020
Miesiąc później Rok później
Pon Wt Śr Czw Pt Sb Nie
27 28 29 30 31 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 1

Imieniny